Páx. 26-28
A seguinte reportaxe constitúe a primeira publicación dun proxecto iniciado en 1997 por un grupo dos entonces estudiantes do último ano de bioloxía na Universidade da Coruña. O seu interese polo meio ambiente, engadido a un ambiente de compañeirismo e amizade, así como a relación de camaradería con moitos dos profesores fixo realidade unha idea que aínda non se sabe ben como xurdiu: tentar facer un proxecto común de fin de carreira, multidisciplinar - segundo as afeccións de cada un-nunha área na que todos disfrutamos horas inesquecibles de "ciencia" e lecer. O couto de Chelo.
CERNA Nº 82 - Emerxencia cinexética
Páx. 42-43
Xosé Salvadores fai homenaxe aos "grandes cornudos" do monte galego, os cervos. Nun novo capitulo de flora, Miguens describe a xilbardeira, tamén coñecida como rascacú.
CERNA Nº 81 - Emerxencia climática
Páx. 34-35
Todos son alifafes!, é como titula Xosé Salvadores o seu conto do tío-vivo dedicado ao declive dos insectos. Marga Miguens dedícalle este número ao Arbustus unedo ou érbedo.
Páx. 28-30
Este artigo é continuación do iniciado no número anterior sobre os mamíferos das Fragas do Mandeo, no que fixemos unha descrición xeral dos valores e situación destas fragas. Despois de observa-los animais presentes en Chelo, constátase que se trata dun lugar cunha grande importancia faunística a tódolos niveis, agás pola falta de grandes vertebrados (feito evidente dada a situación e uso da zona). Sinalamos no número anterior a rica fauna de mustélidos que atopa refuxio nesta área. Tamén é importante a existencia do rinolofo grande e do leirón careto especies moi pouco estudiadas.
Páx. 12-13
A cerdeira brava, prunus avium, é unha árbore de talla media a grande, xa que acada os 25 m. Xunto coa nogueira e o castiñeiro, forma o trío das frondosas autóctonas caducifolias das que se obteñen produccións de maior calidade e valoración no mercado. Ó igual ca elas, ten posibilidade de aproveitamento mixto o froito e madeira.
Páx. 29-32
As aves son chamativas e o seu estudio e a observación é relativamente fácil. Son unha magnífica porta de entrada á natureza, o que equivale a dicir, en certo modo, que son uns excelentes indicadores ambientais: permítennos detectar cambios ambientais e avalialos de xeito sinxelo, rápido e eficaz. Existen miles de exemplos ó respecto, un moi coñecido é a sensibilidade dos falcóns peregríns (Falco peregrinus) a determinados pesticidas. De aí que o coñecemento do estado das poboacións das aves teña unha trascendencia que supera con moito o mero interese por preservar unha serie de especies. Moitas especies de aves nidificantes na nosa terra áchanse nunha situación delicada e algunhas mesmo poderían extinguirse a curto prazo.