Páx. 33-34
Entre muitas funcións do bosque dende sempre destacou a de seren o celeiro onde recoller a leña necesária para facer o xantar ou quecer-se no inverno. Perante a actual situación de crise enerxética, a leña poderia-se converter nun combustíbel alternativo aos combustíbeis fóseis. É un recurso renovábel e poderia contribuir á limpeza e aclarado dos nosos montes, asi como ser unha fonte de traballo e riqueza para o rural. Perguntar-se de onde procede a leña e como se cortou, son algunhas cuestións a responder para que os bosques que nos quedan non se nos vaian das mans ou pola cheminea.
Páx. 16-17
O freixo é unha árbore autóctona marxinada pola política forestal autonómica que posúe unha madeira moi aprezada no mercado polas súas excelentes cualidades tecnolóxicas. Pódese plantar nas beiras dos ríos e nas valgadas profundas e húmidas. Se se planta de forma espallada ou se demouca (córtase periodicamente a 2-3m de altura), dá lugar a devesas ("dehesas") onde é posíbel un interesante aproveitamento mixto gando-madeira. Éste é un uso tradicional en zonas como León que resulta acorde coa tendencia a extensificar a gandería.
Páx. 18
No momento actual existe unha crecente sensibilidade cara o meio que nos rodea. O cidadán, sexa ecoloxista ou non, estase a dar conta de que os recursos naturais non son inesgotabeis, de que o contorno e o ecosistema vanse deteriorando paulatinamente sen que individualmente se poida realizar ningunha acción directa para evitalo, aínda que algunhas accións axuden a correxilo.
Páx. 11- 13
A chaira da Limia foi ata hai uns 40 anos un grande complexo húmido constituído pola Lagoa de Antela e diversos asolagamentos temporais, interconectados por cursos fluviais e rodeados por unha paisaxe agrosilvopastoral en mosaico. En anos de condicións hidrolóxicas normais só a lagoa tiña unhas 3.500 - 4.000 Ha en invernía. Nas zonas húmidas existía unha grande variedade de hábitats: augas libres de pouca profundidade (2-5m), augas con vexetación acuática flotante e emerxente, veigas asolagables con herbáceas ou mato ralo,.... A paisaxe agraria era tamén un mosaico de terras cultivadas e pasteiros con sebes arborizadas e arboredas autóctonas espalladas. A Sociedade Galega de Historia Natural (SGHN) elaborou unha proposta que pretende a recuperación integral da Limia, a restauración do seu excepcional patrimonio ambiental.
Páx. 15- 17
Os conceitos de patromónio xeolóxico, xeodiversidade, xeoconservación e xeorrecursos culturais son homólogos aos de património biolóxico, biodiversidade, biorrecursos culturais e bioconservación. Porén resultan practicamente descoñecidos para o público en xeral e mesmo para as administracións encargadas da sua xestión, até o ponto de que a conservación asocia-se exclusivamente á conservación biolóxica. As políticas de protección e xestión de espazos naturais orientaron-se principalmente cara ao património biolóxico, arqueolóxico e etnográfico. Até o de agora, o património xeolóxico e os xeorrecursos culturais galegos non foron considerados un activo natural e cultural ao mesmo nível que os seus equivalentes biolóxicos, mália á excepcional riqueza xeolóxica de galiza.
Páx. 33-34
Analízanse as consecuencias do Prestige, o feito de tirar por terra a área de traballo e desenvolvemento de milleiros de galegas e galegos. De aí a necesidade de poñer fin a esta situación e intentar revertila na medida do que nas nosas mans sexa posible.